Redakcja „Wolne Lektury”

h1. Pielgrzym

Jest to motyw charakterystyczny dla dziewiętnastowiecznej wizji *egzystencji*  i [[Kondycja ludzka|kondycji ludzkiej]], dlatego szczególnie często pojawia się w literaturze romantycznej (np. w _Sonetach krymskich_ i _Księgach narodu polskiego i pielgrzymstwa polskiego_ Adama Mickiewicza). Ponadto w polskich tekstach tego okresu łączy się tematycznie z kondycją [[Emigrant|emigranta]] oraz [[Wygnanie|wygnaniem]]. Właściwe życiu *pielgrzyma* stałe Droga|„bycie w drodze”]] jest pewnym dążeniem ukierunkowanym. Pielgrzym w swym podstawowym znaczeniu jest to pątnik podróżujący do miejsc świętych, zaś Mickiewiczowski patriota-emigrant pielgrzymuje do swej [[Ojczyzna|ojczyzny]]. Przeciwieństwem drogi pielgrzyma będzie więc [[Błądzenie|błądzenie]]. Klasyczne ujęcie motywu łączy się natomiast z toposem *Homo viator* (z łac.: wędrowiec, podróżny, pielgrzym) będącym hasłem dla filozoficznej metafory przedstawiającej życie ludzkie w ogóle jako nieustanną wędrówkę, drogę od narodzin do śmierci oraz duchowe lub fizyczne poszukiwanie sensu (zob. też: [[Życie jako wędrówka|życie jako wędrówka]]).